Παρασκευή, 4 Μαρτίου 2016

Ψυχέλκος

Μέρες μαυρισμένες γύρω άβυσσος — η πόλη στοιβαγμένη
ανάκατα στο αποθηκευμένο μυαλό — το σκοτάδι φίδι τυλιγμένο
πουθενά κρεμασμένο σε άγνωστο λήθαργο
πάθη βαπτισμένα στις ανοιχτές πληγές — σύσσωμη έλξη
ένας πνιγμός φωλιάζει στα ξανά χέρια — σφιχτά λαιμός
αδιάφορες μέρες σαν εκτύπωση ανθρώπου
βάλτος βαθύς ξαπλωμένος στα πόδια των σειρήνων
θόλος άφατος στο παρατεταμένο — μάτια κρίσιμα λέπια
μυρωδιές να ξεχειλίζουν απ' τους τοίχους
η προσευχή βολεύει την υγρασία
αναμενόμενη πρόσπτωση σε ακόρντα απωλείας
η προσευχή εκλιπαρεί την συγχώρεση
κι η απόσταση του ήθους το μέτρημα

(δημοσίευση στο διαδικτυακό περιοδικό "Θράκα")

3 σχόλια:

Αλέξανδρος Διογένης είπε...

Εξαιρετικό Δημήτρη, όπως και τα τρια ποιήματα που ανέβηκαν στο παράΘυρο, πολύ ιδιαίτερο ύφος, συνέχισε έτσι

Ανώνυμος είπε...

άψογο.

ΓΙΑ ΜΕΝΑ είπε...

Σας ευχαριστώ κ. Αλέξανδρε Διογένη για τα καλά σας λόγια. Περίεργο τοπίο η ποίηση και εξαιρετικά επίπονη αλλά και ενδιαφέρουσα η προσπάθεια του να μεταφέρουμε εικόνες από τον κόσμο του αόρατου στον κόσμο του ορατού. Ελπίζω και η δική μου συνδρομή σε όλο αυτό να κομίζει κάτι το όμορφο και το αξιοπρεπές. Να είστε καλά.

Ευχαριστώ επίσης για το σχόλιο και τον/την ανώνυμο/η φίλο/φίλη του δευτέρου σχολίου. Η σκέψη ότι κάτι που έχεις γράψει κρατά συντροφιά σε κάποιους εκεί έξω, είναι εξόχως ευχάριστη και εποικοδομητική. Να είσαι καλά.