Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2012

σχήμα

Διεσταλμένες κόρες κοιτώ στα δάχτυλα
την Άβυσσό σου γιατί μετρά η σιωπή
τους κόμπους της υπομονής μου
ο Κόσμος σπίρτο π' ανάβει και σβήνει
σαν βλέμμα αναψοκόκκινο στις πλαγιές
των μηρών σου μα δεν βολεύτηκα ποτέ στις λέξεις
πόσο μάλλον σε μισθούς και σ' αγκαλιάσματα
κι όσο πιο νύχτα φυτρώνει στα μάτια
το σχήμα κυματίζει γλαφυρό σαν αντίο
η γη ετούτη είν' ευτελής κι εγώ
πολύ ερωτευμένος για να υποκύψω

Δεν υπάρχουν σχόλια: