Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2012

ανάβλεμμα

Μην κοιτάς
κρύβομαι στο πρώτο φως
μετά από κάτι αιώνες υπήρξα
να σου κρατώ το χέρι
να σε κοιτώ στα μάτια
σαν βρέφος αγνός

μην κοιτάς

αλυχτώ στην ανάσα
αυτού του παρατεταμένου θανάτου
και μυρίζω τα κύτταρά σου
θέλοντας απεγνωσμένα
να σου κάνω έρωτα

κοίταξε με αν θέλεις

είμαι εδώ σαν πυρήνας βαθύς
κοχλάζω λάσπη κι ιδρώτας
καθώς πλησιάζω ξανά
να μην με πάρει το πρώτο φως μακριά
μακριά σου δεν θέλω

θυμήσου το φιλί

εκείνο το αέρινο που σου 'δωσα
την νύχτα που δεν είχε φεγγάρι